Serwer MCP

Serwer to strona „dawcy możliwości” w MCP. Po drugiej stronie jest host (aplikacja z modelem) i klient, który utrzymuje z serwerem połączenie. Model nie rozmawia z serwerem bezpośrednio — żądanie zawsze przechodzi przez hosta, co w ogóle umożliwia zatwierdzanie operacji przez człowieka.

Dwa tryby pracy: lokalny, gdzie klient uruchamia serwer jako proces potomny i rozmawia z nim przez standardowe wejście i wyjście (poświadczenia ze zmiennych środowiskowych), oraz zdalny, gdzie serwer jest usługą HTTP pod jednym adresem, z pełną autoryzacją OAuth 2.1.

Ryzyko, o którym trzeba wiedzieć: serwer MCP to kod działający na Twoich uprawnieniach, a opisy jego narzędzi trafiają wprost do promptu modelu — jeszcze zanim cokolwiek wywołasz. To czyni je wektorem prompt injection. Instaluj wyłącznie serwery ze źródeł, którym ufasz, przypinaj wersje i domyślnie ograniczaj uprawnienia do odczytu.